Menu
ingeklapt

De chat is beschikbaar van maandag tot en met vrijdag tussen 13:00 en 16:00 uur. Is de chat offline? Stel uw vraag via ons contactformulier.

Door Fred van Kan, algemeen directeur Gelders Archief

Logo van het symposium VertelErfGoed, ontworpen door Antonia RehnenDonderdag 1 oktober organiseerden onze collega’s van de Groninger Archieven het symposium Vertel ErfGoed. Het was een middag gevuld met een keynotespreker en twee keuzerondes van drie sessies. Het programma werd afgerond met een online panel discussie. Ik heb veel waardering voor dit initiatief van onze Groninger collega’s. Zij staken met het organiseren van dit symposium hun nek uit. Immers, met Teams, Webex, Zoom of Skype vergaderen of beeldbellen is toch echt iets anders dan een heus symposium organiseren.

Als luisteraar

Als deelnemer was ik enthousiast over de mogelijkheid om te kijken en te luisteren naar verschillende sprekers. Ook op afstand kan dat zeker inspireren. Ik moet wel toegeven dat ik sneller werd afgeleid dan bij een traditioneel fysiek symposium. Dat werd versterkt doordat de deelnemers aan het symposium hun microfoon en beeld moesten uitzetten en daarmee volledig van het scherm verdwenen. Alleen met een cijfertje aan de zijkant was te zien dat er deelnemers waren. Het effect was als kijken naar een televisie-uitzending, waar je zonder schroom bij wegloopt voor een kop koffie. En ook een bericht op mijn oplichtende telefoon leidde sneller af: er was toch niemand die jou ‘betrapte’ als je een appbericht of e-mailboodschap doornam.

Als sprekerFredvK Groningen

Ik was gevraagd om op te treden als spreker. Na hoofdspreker Eppo van Nispen tot Sevenaer (directeur Beeld en Geluid) was ik een van de drie sprekers voor wie bezoekers konden kiezen. Ik vond het een vervreemdende ervaring om na het digitale aftellen mijn verhaal te beginnen met als enig uitzicht mijn presentatie op de laptop en mijn eigen gezicht rechtsonder. Publiek om mij tot te richten was er niet. Ik wist gelukkig dat er in ieder geval wel toehoorders waren: de teller schommelde steeds rond de 25. Achteraf bleek dat dit een mooi aantal was: het totale aantal deelnemers bedroeg ongeveer 80, buiten een beperkt aantal aanwezigen in het gebouw van Groninger Forum. Ik was dan ook blij verrast toen ik na afloop van mijn lezing werd gebeld door een enthousiaste Eddy de Jonge, collega-directeur in Groningen. Mijn lezing was goed overgekomen…

Wie zijn er zoal?

Voorlopig zullen symposia en congressen of vergaderingen met veel aanwezigen op een dergelijke wijze georganiseerd moeten worden. We zullen daaraan moeten wennen. Maar ik zou het goed vinden als we een weg vinden waarbij op een of andere wijze het publiek toch zichtbaar wordt. Allereerst voor de sprekers: je verhaal doen in de stilte van je studeerkamer zonder enig zicht op je gehoor werkt niet echt. Maar ook voor de deelnemers is het aardig om net als bij een fysiek gebeuren, om je heen te kunnen kijken en te constateren wie er zoal aanwezig zijn. Als straks de coronacrisis voorbij is, reis ik graag weer af naar locaties als het Groninger Forum om live aanwezig te zijn bij een symposium of congres en in de marge oude bekenden te ontmoeten en nieuwe contacten te leggen. Maar ook dan hebben online- en hybridebijeenkomsten nog steeds waarde, in het bijzonder om grote afstanden te overbruggen. Ik hoop dat congressen en vergaderingen waarvoor deelnemers de hele wereld over reizen, nog maar heel beperkt georganiseerd zullen worden. Dat is goed voor ons klimaat en goed voor onze gezondheid, geen vermoeiende vliegreizen met jetlags meer!

Foto links boven: Logo van het symposium VertelErfGoed, ontworpen door Antonia Rehnen.