De drie delen waarin het archief van de arrondissementsrechtbank was overgebracht, waren voorzien van een inventaris (1838-1877, van de hand van A.S.W.N. Kwinten, 1972) en twee plaatsingslijsten (1878-1920 en 1921-1929). De beschrijvingen in de inventaris (1838-1877) waren in het algemeen bevredigend, het indelingsschema was echter weinig uitgewerkt. Bovendien was er na de voltooiing van deze inventaris een aanvulling op dit gedeelte van het archief binnengekomen.

De twee plaatsingslijsten (1878-1929), waren van verschillende kwaliteit. De eerste (1878-1920) liet te wensen over. De lijst was niet volledig, zodat veel nummers moesten worden toegevoegd. Ook sloten de beschrijvingen elkaar niet uit, wat veel verwarring veroorzaakte. De tweede lijst bevatte alleen een opsomming van series en was goed bruikbaar.

De bedoeling was om een inventaris te maken, die de periode 1838-1929 in zijn geheel omvatte. Eerst werden de aanvullingen doorgenomen die in 1972 en 1986 waren binnengekomen, en die niet van een toegang waren voorzien. De stukken konden voor het grootste deel in de verschillende series worden ondergebracht. In de aanvulling van 1972 bevonden zich ook archiefbescheiden van vóór 1838, die tot het archief van de rechtbank van eerste aanleg bleken te behoren, en stukken, afkomstig van de ambtenaar van het O.M. bij het kantongerecht te Lochem. Deze bescheiden zijn van het archief van de arrondissementsrechtbank afgezonderd.

Vervolgens zijn de grote series met de bijbehorende toegangen beschreven en op papier hersteld. De vermenging van de burgerlijke zaken bij dagvaarding met de rekestzaken (tot 1908) kon niet ongedaan gemaakt worden, daar de archiefbescheiden in banden waren ingebonden. Getracht is de gevolgen van deze vermenging voor de raadpleegbaarheid van het archief te beperken door in de Aanwijzingen voor het gebruik aan te geven hoe stukken betreffende de verschillende soorten rekestzaken te vinden zijn.

Tenslotte werden de kleinere series (vooral in de afdeling buitengerechtelijke zaken) geïdentificeerd en beschreven.

De strafzaken leverden enige problemen op, omdat er diverse, sterk op elkaar lijkende varianten van registers en toegangen bleken te zijn gemaakt. Met hulp van de arrondissementsarchivaris kon ten slotte het onderscheid, met name tussen de rolboeken en de parkregisters, worden aangebracht.

De overige dubbele toegangen op de serie strafzaken zijn samen met andere dubbelen, die in het archief zijn gevonden, ter vernietiging afgezonderd.

Voor de indeling van het archief kon het in het Werkboek rechterlijke archieven 1838-1840 gegeven schema op een enkel punt na worden teogepast.

Tijdens de bewerking bleek dat de tijd na grondige selectie ter vernietiging ontbrak. Er is de voorkeur gegeven aan beschrijving en ordening van het hele archief, met de bedoeling dat vernietiging op basis van deze toestand later nog zal plaatsvinden, boven definitieve bewerking van een deel van het archief.

Een poging om ontbrekende stukken te achterhalen bij de arrondissementsrechtbank leverde geen resultaat op.

De omvang van het archief is na de inventarisatie en herverpakking één strekkende meter geslonken.

De inventarisatie van het archief van het parket geeft geen aanleiding tot opmerkingen.