Alienatien Eigendomsovergang van onroerend goed, heerlijkheden, leenkamers, tienden, tijnsen, erfpachten, uitgangen, stedigheden en renteverschrijvingen door koop, verkoop, ruiling, verpanding of vervreemding, werd belast met de 40e penning van de waarde voor inwoners van de republiek, het dubbele, de 20e penning, voor uitheemsen. Beide partijen betaalden de helft. Bij koop van goederen uit een desolate boedel of bij gerechtelijke verkoop betaalden inwoners de 80e penning en uitheemsen de 40e penning.
Collateraal Vererving in de zijlijn (collaterale successie) van onroerende goederen als vermeld onder de Alienatien, verder van los- en lijfrenten, obligaties op het kwartier en lagere kwartierlijke overheden en obligaties, renten en schuldbrieven op onroerende goederen van particulieren werd belast met de 30e penning voor inheemsen en de 15e voor uitheemsen.
Impost op de redemptie der non alienatie en collaterale successie Overheids- of andere instellingen buiten Gelderland (stabile corpora), die onroerend goed bezaten dat niet vererfde of werd verkocht, moesten eens in de 33 jaar de 15e penning betalen. De geestelijke corpora in de provincie Utrecht en de Balije van Utrecht van de Duitse Orde betaalden eens in de 40 jaar de 20e penning. De lokale overheden moesten lijsten van dergelijke goederen opstellen, gebaseerd op de verponding.
Ambtgeld Belasting op alle permanente ambten, waarbij de bekleders bij hun ambtsaanvaarding een tax moesten voldoen, gerelateerd aan het belang of de hoogte van de inkomsten.
Klein zegel Alle stukken met een officieel karakter moesten op papier met een opgedrukt zegel worden gesteld. Het tarief werd bepaald aan de hand van een uitgebreide lijst. De commissaris van het klein zegel werd door het Kwartier aangesteld. Gezegeld papier, aangemaakt door de zegelklopper, moest contant worden betaald.

Passagegeld Dit werd geheven van personen die de rivier op- of afvoeren of passeerden met een koets die niet hun eigendom was.
Tax (Consumptietax) Dit was geen aparte belasting. Leden van de Ridderschap, de landgerichten en de stedelijke magistratuur, landschrijvers, predikanten, ontvangers en andere functionarissen hadden het recht in plaats van de meeste imposten jaarlijks een vast bedrag te betalen, de tax. De aanslag van deze getaxeerde leden gebeurde volgens lijsten.