Medewerker van het Gelders Archief Geert Maassen is enthousiast over het pas gepubliceerde oorlogsdagboek van Bob Castendijk. "Het is een bijzonder oorlogsdagboek. De schrijver was jong, erg ondernemend en toonde durf. Actief trok hij er met de fotocamera op uit en legde veel vast in het dagboek". Maassen maakte deel uit van het redactieteam, dat het dagboek van de in 1944 15-jarige inwoner van Oosterbeek bewerkte en publiceerde. Castendijk beschrijft de periode 1 september tot 6 november 1944, waarin ook de Slag om Arnhem uitgebreid aan de orde komt. Wat onder meer opvalt is zijn kennis van het oorlogsmaterieel en de gedetailleerdheid waarmee de puber de zaken die hij waarneemt beschrijft.
De redactie kon voor de publicatie onder andere gebruik maken van foto's die Castendijk zelf maakte. Na de oorlog hebben de schrijver en zijn vriendjes zich uitgebreid laten fotograferen in Britse en Duitse uniformen, die ze tijdens de oorlog hadden bemachtigd. Deze foto's nemen een aparte plek in het boek in.
Bob Castendijk heeft de publicatie van het dagboek niet meer meegemaakt, hij overleed in 2010. Hij gaf zijn dagboek de titel 'De zeer schone uren' mee, naar het middeleeuws getijdenboek 'Les très belles heurres'. Een verwijzing naar hoe hij de oorlogstijd als puber heeft ervaren.
Het Gelders Archief stelde foto's voor de publicatie beschikbaar.
Geert Maassen, Hans Timmermans en Robert Voskuil (red.). De zeer schone uren. Oosterbeek. Dagboek Bob Castendijk 1 september - 6 november. Uitgeverij Kontrast, 2011.
Ik snap de reactie van Gerrit Richter goed, maar kan me ook voorstellen dat het oorlogstoneel voor een puber vooral spannend was. Hetzelfde valt waar te nemen tijdens in de bevrijdingsmaanden september-december 1944 in Noord-Brabant. Juist jonge jongens trokken er toen op uit en waren zich nauwelijks bewust van de risico's die zij liepen en van de ellende om hen heen. Bedenk ook dat zij de bezettingsjaren hadden meegemaakt, toen bijna niets mocht. Vanaf het moment dat de bevrijders opdoken, viel in hun beleving 'n hoop belemmeringen weg.
Het lijkt erop dat Bob Castendijk de werkelijkheid als een geweldig avontuur heeft beleefd.Dat is nog enigszins te begrijpen. Maar dat het oorlogsdagboek de titel 'De Zeer Schone Uren'draagt komt mij voor als grof sarcasme en als minachting voor de slachtoffers onder militairen van beide zijden, en alle gesneuvelde burgers. Ik zal dit dagboek niet lezen.