De gebouwen van het Gelders Archief, het Paleis van Justitie, de Belastingdienst en de Provincie Gelderland lijken een betonnen woestijn te vormen. Hoog oprijzende gebouwen, parkeerplaatsen, metalen hekwerken, spiegelende ramen: wie voelt zich hier thuis?
Het is verbazingwekkend, maar de biologie is ook hier zeer verrassend. Vanochtend kwamen twee luidruchtig schreeuwende scholeksters over. Ze keerden zelfs nog een keer om. Het voorjaar brengt die vogels in hun liefdesbuien op plekken waar ze eigenlijk niets te zoeken hebben. De scholeksters zijn vermoedelijk afkomstig uit de uiterwaarden van de Nederrijn. Een collega vond het maar "lawaaierige eksters". Soms vliegt er een slechtvalk over de gebouwen in een poging om een duif te verschalken. Af en toe duiken kool- en pimpelmeesjes op tussen het schaarse groen van de parkeerplaats van het Archief.
Enkele jaren geleden riep een collega verschrikt uit: "Wat loopt daar?" Een bruine rat stak de weg over. Hij zag voor het eerst van zijn leven een rat. "Wat zijn die beesten groot." In de winter is regelmatig het gesnatter van ganzen te horen die tijdelijk verhuizen. Huismussen zijn duidelijke verliezers, we zien ze niet meer zo vaak op de parkeerplaats als vroeger. Over insecten, spinnen en ander klein grut zal ik het maar niet hebben. Ook dat leeft tussen het overheidsbeton.
In de depots van het Gelders Archief is weinig zichtbaar leven. We houden dat ook graag zo. Insecten, knaagdieren en andere papiervreters worden stevig geweerd uit de opslagplaats van onze collectie.
Elio Pelzers
Communicatieadviseur